Gans tam
Pluimvee
Alle Europese ganzen stammen af van de grauwe gans. Men onderscheidt hoofdzakelijk twee soorten Ganzen: de Emden- en de Toulouse-gans.
De tegenwoordige gans is over het algemeen groter en heeft een langere hals dan de stamvorm. Het lichaam is meer horizontaal en de romp breder. De echte Emden-gans is wit, de snavel is donkerrood, de poten zijn oranjerood, de iris is helderblauw.
De gent is groter dan de gans, heeft ook hogere poten en een langere hals. De Toulouse-gans heeft een bruinachtige vleeskleurige snavel, de poten zijn diep oranjerood. Bovenop is ze donkergrijs, vleugels, borst en onderlijf zijn heldergrijs, het achtergedeelte is wit. In Frankrijk worden ze in twee rassen gefokt: een licht en een zwaar ras. Het lichte ras, dat het meest bekend is, heeft een gemiddeld gewicht van 3 kg, en komt na het vetmesten op 5 kg. Het zware ras heeft een gemiddeld gewicht van 5 kg, dat na het vetmesten op 10-12 kg komt. Deze ganzen, die men soms ook wel Strassburger ganzen noemt, worden speciaal voor de lever vetgemest.
De tegenwoordige gans is over het algemeen groter en heeft een langere hals dan de stamvorm. Het lichaam is meer horizontaal en de romp breder. De echte Emden-gans is wit, de snavel is donkerrood, de poten zijn oranjerood, de iris is helderblauw.
De gent is groter dan de gans, heeft ook hogere poten en een langere hals. De Toulouse-gans heeft een bruinachtige vleeskleurige snavel, de poten zijn diep oranjerood. Bovenop is ze donkergrijs, vleugels, borst en onderlijf zijn heldergrijs, het achtergedeelte is wit. In Frankrijk worden ze in twee rassen gefokt: een licht en een zwaar ras. Het lichte ras, dat het meest bekend is, heeft een gemiddeld gewicht van 3 kg, en komt na het vetmesten op 5 kg. Het zware ras heeft een gemiddeld gewicht van 5 kg, dat na het vetmesten op 10-12 kg komt. Deze ganzen, die men soms ook wel Strassburger ganzen noemt, worden speciaal voor de lever vetgemest.
Leefwijze gewone en mest gans
Nadat de gans uit het ei gekomen is, heeft hij veel water en groenvoer nodig. De voor vetmesten bestemde dieren krijgen speciaal voer. Over het algemeen maakt men onderscheid tussen de gewone gans en de mestgans. Eigenlijk is het vlees alleen in het eerste jaar smakelijk. De gewone gans mag niet ouder dan 5 maanden en niet zwaarder dan 4 kg zijn, terwijl de mestgans het tot 7 kg en meer brengt. Bij jonge dieren kan de keel gemakkelijk ingedrukt worden, de zwemvliezen kunnen nog ingescheurd worden, de nagels zijn spits en zacht. De snavel kan gemakkelijk naar achteren gebroken worden. Oude hennen hebben een ‘leg’-buik.Gastronomie en bereiding gans
Gans wordt gebraden (met of zonder vulling), gesmoord, gekookt of tot koude gerechten verwerkt. De levers gebruikt men voor pasteien, parfaits, als vulling voor wildpasteien en –terrines.Recettes
| Recette | Niveau | Foto |
|---|---|---|
| Recept Ganzenlever op Gentse wijze |  | |
| Recept Mousse van Ganzelever | | |
| Recept Stoverij van tamme gans in Kriekenbier | | |
| Recept Tamme gans met kersensaus |  |