Nederlands English Deutsch
Facebook LinkedIn Twitter

Wildsoorten: van fazant tot eend, van wild zwijn tot haas

Eland

Wildsoorten: van fazant tot eend, van wild zwijn tot haas

De Europese eland is de grootste van de hertensoorten. De lengte van een volwassen dier bedraagt ongeveer 2,5 m, de lengte van de staart 10 cm en de schofthoogte 1,8 m. Het gemiddelde gewicht van een eland varieert van 300 tot 400 kg. Het lichaam is betrekkelijk kort en dik, de borst breed, hoog en bij de schoften enigszins gebogen. De rug is recht, het kruis laag. De langgerekte kop van de eland staat op een korte, krachtige hals en wordt bij de ogen smaller om te eindigen in een lange, dikke naar voren afgestompte snuit. Het haar van de eland is lang, dicht en stug; de kleur is ’s zomers zwartbruin, van oktober tot maart wat lichter, vermengd met grijs. De elandkoe is niet veel kleiner, maar heeft geen gewei. Het kalf is roestbruin in vele tinten. De leeftijd van de eland kan tijdens de eerste maanden aan de hand van de tandenwisseling vastgesteld worden. Het wisselen van de snijtanden begint in de zevende levensmaand, vanuit het midden naar de zijkanten en is na 11 maanden voltooid. Het wisselen van de kiezen duurt 4 tot 5 maanden, zodat de eland op een leeftijd van 15 tot 16 maanden in het bezit is van zijn volledige, blijvende gebit.

Leefwijze eland

De eland leeft hoofdzakelijk in bosgebieden waar loofbomen en vooral berken groeien, bij meren en moerassen, maar ze zijn ook te vinden in toendra’s. Voor zijn voeding geeft hij de voorkeur aan malse weiden, berken, essen en populieren, over het algemeen met zachte schors bedekte houtgewassen. Hij houdt ook erg veel van lage moerasstruikjes, heidekruiden, waterplanten en moerasrozemarijn. In Europa komt de eland voor in Zweden, Noorwegen en Finland, bovendien in Noord-Rusland en delen van Siberië. De Amerikaanse eland lijkt op de Europese. De Oostamerikaanse wapiti – Cervus canadensis canadensis – behoort tot de edelherten en onderscheidt zich alleen van de Westamerikaanse wapiti – Cervus canadensis occidentalis – door geringe kleurverschillen. Het aantal ondersoorten, dat vroeger 50 bedroeg, is inmiddels belangrijk verminderd.

Gastronomie en bereiding van eland

Het lendestuk en het staartstuk van de spiesbok zijn tot zeer smakelijke gerechten te bereiden. De bouten van de eland moeten tevoren gemarineerd worden. Elandpeper en –ragout zijn zeer aan te bevelen. De tong van de eland kan gerookt worden. Voor de rest kan het vlees van de eland behandeld worden als rundvlees en hert.

Recepten

Elandsteak met pittige champignons

Bestrooi de elandsteaks met zout en peper. Verwarm de boter in een pan en bak hierin de steaks aan beide zijden bruin. Neem ze uit de pan en houd de steaks warm (bord op pan waarin groente gekookt...
Lees verder >

Elandstoofpotje

Benodigdheden: 1 braadpan, 1 snijplank, 1 vleesvork, 1 schaal, 1 koksmes. Peper en zout de blokjes vlees en bestrooi ze met bloem. Smelt de boter in de braadpan en bak het vlees mooi bruin. Haal...
Lees verder >

Gepekelde en gerookte elandfilet met balsamico

Benodigdheden: 1 braadpan, 1 snijplank, 1 vleesvork, 1 schaal, 1 koksmes, 1 rookpan met rookmot. Meng zout, peper, piment, rozemarijn en jeneverbessen door elkaar. Smeer de elandfilets er mee in...
Lees verder >