Ree
Ree hoort tot het meest edele wild. Het leent zich bijzonder voor feestelijke bereidingen. Ree mag je niet verwarren met hert. Een hert is beduidend groter en zwaarder dan een ree, het wordt zo groot als een paard, tot 1,40 meter. Reeën worden niet groter dan een herdershond, zo’n 70 cm hoog.
Mannelijke herten hebben een rijk vertakt gewei, terwijl een reebok aan beide kanten meestal niet meer dan drie gewei-einden heeft. Het vlees van herten is ook grover en smaakt wilder dan het malse sappige vlees van de ree. De reegeit is van de bok te onderscheiden door de witte vacht aan de achterzijde van het dier.
Leefwijze ree
De ree leeft in roedels over Europa verspreid van Schotland en Midden-Zweden tot aan de Middellandse Zee en wordt ook aangetroffen in delen van Azië. Binnen het gebied dat hij bewoont, geeft de ree de voorkeur aan jong boomloof, hij wordt echter ook in grotere bossen aangetroffen waar veel laaghout is. Het voedsel bestaat uit blaadjes en loten van verschillende soorten loofbomen, jong koolzaad, gerst, haver, erwten en klaver. Zonder water kan hij niet leven, hij likt graag aan zoutbevattende voorwerpen.
Reeën zijn lekkerbekken en dat proef je aan hun vlees, ze eten kruiden, knoppen van bomen en gewassen en zachte blaadjes.
wildbereiding ree
De rug en de bouten van de ree zijn culinair het meest interessant. De voorbout van een ree heeft weinig vlees en wordt meestal gebruik voor reepeper. Koteletten worden gesneden van het ribstuk, de biefstuk wordt gesneden van de achterbout. Van de reerug snijdt men overwegend medaillons.
